DURUELO POEZIE

 

Park

 

 

 

Een park

 

Een bank

 

Meer moet dat niet zijn

 

 

 

Een lentedag

 

Een bloem

 

Heerlijke zonneschijn

 

 

 

Een jong paar

 

Een kus

 

Recht voor onze ogen

 

 

 

Een vijver

 

Een eend

 

Dat is niet gelogen

 

 

 

Twee mensen ontmoeten elkaar

 

Eerst wat vreemd

 

Dan meer vertrouwd

 

En spreken met mekaar

 

 

 

De ouderdom staat voor de deur

 

Maar jong zijn we binnenin

 

De lente kruipt in ons bloed

 

Maakt een einde aan de sleur

 

 

 

Een ander leven wenkt

 

De hoop, die groeit

 

Maar we zijn ervaren door het leven

 

Dat ons soms heeft gekrenkt

 

 

 

Durven we de stap wagen

 

Verlaten wat we kennen

 

Nieuwe dromen omarmen

 

Het geluk najagen

 

 

 

Francis

 

 

 

Genk

 

 

 

Molenvijver

 

 

 

Donderdag 21 april 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herboren

 

 

 

 

 

Met een drankje op café

 

In de Cambrinus of ‘t Stadhuis

 

Praatte ik dikwijls met René

 

Over de dingen van het leven

 

Het wel en het wee

 

 

 

Ik vernam verschrikt een dag

 

Dat onze vriend plots was heengegaan

 

Het kwam aan als een zware slag

 

Want onlangs zaten we nog samen

 

Herinnerde mij zijn woorden, zijn lach

 

 

 

Zijn naam betekent herboren

 

Wees er zeker van dat hij

 

Niet voor altijd is verloren

 

Maar bij ons blijft en wij

 

Hem nog kunnen voelen en horen

 

 

 

Want

 

Voor dit korte bestaan

 

Is de mens niet geschapen

 

Het lichaam zal vergaan

 

Maar de geest is onsterfelijk

 

Beschrijft een tijdloze baan

 

In eindeloosheid, boven elk begrip

 

Verder dan de zon en de maan

 

Veel kleiner dan de kleinste stip

 

Dichter bij ons dan wat of wie dan ook

 

 

 

 

 

Francis

 

 

 

Hasselt 27 april 2011

 

 

 

Bij het overlijden van René

 

 

 

 

Pasen

 

 

 

Toen het nog winter was en de regen langs de gevels droop

 

Was de stad lelijk en triest

 

Door de verlaten straten zag je mensen vluchten naar huis

 

 

 

Nu de lente in het land is, verandert alles plots

 

Bloeit het leven open in parken, op pleinen

 

Mensen op terrassen genieten en kleuren de stad

 

 

 

Aan tafels, op banken zitten mannen en vrouwen te praten

 

Ze hebben vele kleuren, spreken verschillende talen

 

Toch lijken ze elkaar te verstaan

 

 

 

Laten we hopen dat de zomer lang en mooi zal zijn

 

En we de rust mogen vinden om ook binnen in ons

 

Naar warmte en zon te zoeken

 

 

 

Want de wonderen zijn niet alleen rondom ons te ervaren

 

Maar vooral in het verborgene, de geheimen van ons hart

 

In die liefdevolle stilte

 

 

 

Wederopstanding hebben we nodig om te leven in vrede

 

In vriendschap en eenheid met moeder natuur

 

Zodat onze wereld de waarden van de eeuwigheid bereikt

 

 

 

Eeuwig leven duurt niet langer, maar is verheven boven de tijd

 

Zonder begin en zonder einde, altijd en overal aanwezig

 

Voor ons mensen onbegrijpelijk

 

 

 

Maar begrijpen zonder verstaan, geloven zonder gezien te hebben

 

Dit is de kracht die we kunnen vinden in het mysterie

 

Dat wij deze dag gedenken

 

 

 

Francis

 

 

 

Paasdag

 

24/04/2011

 

Hasselt